Progress (stacja antarktyczna)
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Stacja Progress w lecie 2007. | |
Przynależność państwowa | |
---|---|
Data założenia | |
Liczba personelu |
zimą: 20 |
Wysokość |
15[1] m n.p.m. |
UN/LOCODE |
AQ-PRO |
Położenie na mapie Antarktyki ![]() | |
![]() |
Progress (ros. Прогресс) – całoroczna stacja polarna należąca do Rosji (wcześniej radziecka), zlokalizowana nad Zatoką Prydza na Antarktydzie Wschodniej.
Położenie i warunki
[edytuj | edytuj kod]Budynki stacji znajdują się pomiędzy wzgórzami oazy antarktycznej Larsemann Hills, położonej na Wybrzeżu Ingrid Christensen. Jest to wolny od lodu obszar wybrzeża kontynentu, który tworzą grzbiety skalne, głębokie fiordy i liczne wyspy. W oazie tej znajdują się jeszcze dwie inne stacje badawcze, całoroczna chińska Zhongshan i letnia rumuńsko-australijska Law-Racoviță.
Klimat na stacji jest względnie łagodny, dzięki wpływowi ukształtowania terenu. Średnia roczna temperatura to –9,8 °C; rekordowe wartości temperatur zanotowano w grudniu 1989 roku (+9,3 °C) i kwietniu 1998 (–38 °C). Wiatr wieje najczęściej ze wschodu, z prędkością 6,7 m/s; nocą jest silniejszy, przekracza 10 m/s, a przez 50 dni w roku jest szybszy niż 15 m/s. Przez 60 dni w roku mają miejsce śnieżyce. Noc polarna trwa od 28 maja do 16 lipca; słońce nie zachodzi w okresie od 21 listopada do 22 stycznia.
W lecie zatoka jest generalnie wolna od lodu (oprócz fiordów). Dostęp do stacji drogą morską utrudnia odrywanie się dużych gór lodowych od lodowca Dålk położonego na wschód od oazy.
Historia i działalność
[edytuj | edytuj kod]Stacja Progress została otwarta 1 kwietnia 1988 r., a 26 lutego 1989 roku przeniesiono ją do nowej lokalizacji, w której działa do dziś. W roku 2000 działalność została zawieszona na trzy lata. Prace w stacji obejmują badania z dziedziny geomagnetyzmu, oceanografii strefy przybrzeżnej, hydrografii i meteorologii[2].
W odległości 5,8 km od stacji znajduje się lądowisko zapewniające połączenie lotnicze stacji Progress z inną rosyjską stacją Mirnyj. Warunki pogodowe na lądowisku są odmienne niż na stacji, bardziej sprzyjające operacjom lotniczym.
Pod koniec 2008 r. wybuchł pożar w budowanym nowym budynku stacji, w wyniku którego stracono budynek i sprzęt badawczy[2]. W 2013 roku oddano do użytku dwa nowe budynki, wyposażone m.in. w szpital, salę gimnastyczną i piekarnię, zwiększając dostępną przestrzeń i znacznie podnosząc komfort personelu stacji[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Main Antarctic Facilities operated by National Antarctic Programs in the Antarctic Treaty Area (South of 60° latitude South). Council of Managers of National Antarctic Programs, 2013-05-15. [dostęp 2014-08-21]. (ang.).
- ↑ a b Fire accident at Progress, the Russian antarctic station. Himalayan Adventurer, 2008-10-11. [dostęp 2014-08-22].
- ↑ Ольга Стефанова: Новый зимовочный комплекс в Антарктиде: „курорт” среди вечной мерзлоты. Вести, 2013-03-07. [dostęp 2014-08-22]. (ros.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Станция Прогресс. Федеральная Целевая Программа “Мировой Океан” – Подпрограмма “Изучение и исследование Антарктики”. [dostęp 2016-08-18]. (ros.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Station Progress. Russian Antarctic Expedition – Project Antarctica. [dostęp 2016-08-18]. (ang.).
- Russian Antarctic Stations – overview. Russian Antarctic Expedition – Project Antarctica. [dostęp 2014-08-21]. (ang.).
- Progress Station / Antarctica. French Polar Team. [dostęp 2014-09-23]. (ang.).